เป็นคนขี้ใจน้อย เป็นคนชอบคิดมาก
เธอมองอย่างนั้น ก็ไม่รู้ว่าทำไม
ก็แค่อยากโทรหา เวลาเธอหายไป
คำถามมากมาย ดูวุ่นวายเพราะอยากรู้

ก็เข้าใจมันดูไม่สมควร ที่ทำตัวรบกวน ทำให้รำคาญเสมอ
แต่ทุกครั้งที่เหมือนจะเข้าใจความคิดเธอ ก็เผลอตั้งคำถามอย่างนี้

ผิดที่ฉันคิดมากไป หรือเธอคิอน้อยไป
แฟนกันยังไง ทำไมอะไรก็ไม่ดี
คิดมากก็คือรักมากไง แล้วเธอละรักกันแค่ไหน
ทบทวนอีกที โทดทีที่คิดมากอีกแล้วเธอ

อยากเป็นคนคิดน้อย อย่างเธออยู่เหมือนกัน
แต่กลัวว่าฉันอาจจะหายหน้าไปเลย
ถ้าคำว่าความรัก เธอคือความเฉยเมย
ก็คงต้องขอบอกเธอเลย รับไม่ไหว